Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

Sepcial Promotion

Jąkające się dziecko w przedszkolu

Drodzy Państwo wygląda na to, że nasze drogi zeszły się u jednego celu. Jest nim wsparcie dzieci w tym aby łatwiej jej było mówić. Sama jestem osobą, która z jąkaniem zmagała się przez blisko połowę życia więc służę pomocą w zakresie postrzegania problemu z perspektywy jąkającego się dziecka. Przez wiele lat zajmowałam się terapią jąkania u dzieci i osób dorosłych. Oprócz tego jestem psychologiem i logopedą. Obecnie psychologiem szkolnym i dogoterapeutą.

Zachęcam również do stworzenia na FB lub w innym miejscu grupy zamkniętej. do której zaproszeni zostaną rodzice, specjaliści oraz inne osoby z którymi dziecko ma kontakt – oczywiście po uzyskaniu aprobaty takiego pomysłu przez rodziców. W terapii jąkania u dzieci bardzo ważna jest koordynacja i synchronizacja pracy na różnych poziomach (dom, przedszkole, inne miejsca w których dziecko uzyskuje wsparcie) stąd praktykowana forma wspólnego miejsca w którym byśmy mogli dzielić się ujednoliconymi wskazówkami co do bieżącego etapu pracy.

W pracy z dziećmi głównym trzonem terapii jest podejście interakcyjne Rodzic – Dziecko PALIN PCI. (Literatura na ten temat – Praktyczna interwencja w jąkaniu wczesnodziecięcym, Elaine Kelman i Alison Nicholas), metoda upłynniania mowy dr Krzysztofa Szamburskiego oraz elementy terapii psychologicznej głównie w zakresie kształtowania sprawczości, wzmacniania samooceny, radzenia sobie z emocjami.

Wskazówki pomocne dziecku

doświadczającego niepłynności mówienia

Czynnik

Cel i sposób

Podpowiedzi

czas / napięcie wynikające z konieczności szybkiego wypowiedzenia

niwelowanie presji czasu

- nie kończymy wypowiedzi za dziecko

- nie pośpieszamy

- nie zwracamy uwagi podpowiedziami „weź oddech”, „powiedz to powoli”

- kiedy kończy inne dziecko (np. Jasiu poczekaj cierpliwie, ...... wie co chce powiedzieć. To jest trudny wyraz. Sama mam czasami z nim problem)

- gdy jest długotrwały blok zalecane jest przerwanie np poproszenie dzieci żeby poszerzyły koło w którym siedzą, odwrócenie uwagi

poczucie wyobcowania

zmniejszenie poczucia wyalienowania dziecka na tle grupy odwołując się do bohaterów mówiących niepłynnie lub mających inne cechy charakterystyczne na tle grupy

osoby dorosłe mogą celowo co kilka dni zająknąć się (delikatnie, bez napięcia) np. Jasiu po,po,podaj mi kredkę

należy zwrócić uwagę również na sytuacje kiedy chcemy chronić dziecko i np. nie przydzielamy mu roli w przedstawieniu

- bajki terapeutyczne np.

„Bajka o kocie co miał bardzo długie wąsy”

- „Kto-kto-kto robi hu-hu-hu?

- wskazana rozmowa z dzieckiem czy chciałoby mieć rolę w której mówi tekst czy woli rolę w której milczy np. szumiące drzewo, chmurkę itd

niepłynna mowa

upłynnienie mowy

- mowa chóralna

- wypowiadanie krótkich sekwencji np. odpowiedzi dwuwyrazowe

- przedłużanie samogłosek

- oddech przed wypowiedzeniem sekwencji

- gesty upłynniające np. wystukiwanie sylab dłonią o udo

- spowolnienie tempa mowy

- wprowadzenie zabaw – dzielenie na sylaby wystukując każdą sylabę o udo

- modelowanie poprzez zwolnienie tempa i delikatne przedłużanie samogłosek przez osobę prowadzącą zajęcia

- bawimy się w żółwie. Wszystkie dzieci są żółwikami i odpowiadają na pytania dotyczące np. kolorów

- odnośnie mowy chóralnej wszystkie dzieci recytują wiersz pani chodząc zewnątrz koła wskazuje które dziecko mówi, reszta dzieci mówi (szeptem, z czasem reszta dzieci milczy)

po pierwszej próbie mowy chóralnej jeśli Natasza miałaby problem z wypowiedzeniem się możemy zacząć od piosenek jeśli wypowiadała się płynniej lub płynnie powtarzamy takie ćwiczenie (najlepiej codziennie)

- wypowiadane sekwencje powinny być krótkie 2-5 wyrazów

WAŻNE! Wszystkie dzieci mówią w danym momencie tak samo. Wcześniej ustalamy ze wszystkimi dziećmi zasady i hasło, gest, który będzie sygnalizował, które dziecko mówi

poczucie osamotnienia
w radzeniu sobie z jąkaniem

wsparcie i otwartość
w rozmowie o jąkaniu

Dziecko zauważyło już, że jest mu trudno wypowiedzieć słowo. Ważne jest żeby czuła, że ktoś przy niej jest i rozumie jej zakłopotanie. Drugorzędną kwestią jest czy powiemy zacięłaś, zająknęłaś się, wyraz został Ci w buzi.

Bywa, że wychowawcy czy opiekunowie obawiają się podjąć temat jąkania, żeby nie pogorszyć sytuacji (nie wiem jak u Państwa to wygląda, zachęcam do kontaktu w tej sprawie)

- spytanie wprost co pomaga

- kiedy łatwiej jest  wypowiedzieć się

- rozmawianie o emocjach

 wygląda na to, że zrobiło Ci się przykro...

zawstydziłaś się, zdenerwowałaś, zezłościłaś itd

możliwość wyrażenia swojego zdania

alternatywny sposób wyrażania swoich emocji, potrzeb itd.

np. rysowanie tematyczne

wprowadzenie zastępczych „kodów” wskazujących na potrzebę np skorzystania
z łazienki – po obserwacji
i rozmowie z dzieckiem